Wymiary: wys: 1000, szer: 240, gł: 310
Trójdrożne, z otworem:
- dwa głośniki niskotonowe 215mm (membrana 180mm z plastiku),kosz z tłoczonej blachy, zawieszenie zewnętrzne membrany gumowe, cewka wentylowana obustronnie przez otwór w środkowym nabiegunniku i przez otwory w koszu za zawieszeniem wewnętrznym,
- jeden średniotonowy 147mm (membrana 115mm), wykonanie jak wyżej,
- jedna kopułka wysokotonowa (membrana 25mm z plastiku),
- otwór o średnicy 75mm z kanałem o dł. 120mm, wylot z tyłu na wysokości 220mm, dostrojony do 35Hz.
Obudowa wykonana jest z MDF o niskiej jakości przypominającego twardą tekturę. Front o grubości 13mm, pozostałe ścianki 9mm. Całość pokryta plastikową okleiną drewnopodobną. Na dole cokół z dwóch kawałków MDF oklejonych czarną okleiną. Wnętrze niewytłumione, puste, z jedną poprzeczką wzmacniającą pomiędzy ściankami bocznymi w połowie wysokości kolumny. Ściany obudowy sklejone są ze sobą na całej długości. Klocki wklejone na kleju na gorąco są tylko elementami pomocniczymi przy montażu. W ścianie frontowej wyfrezowania pod głośniki.
Głośnik wysokotonowy jest większy niż wyfrezowanie w froncie obudowy i został przykręcony ponad nim, w dodatku niecentrycznie:
Gniazdo przyłączeniowe na tylnej ścianie. Można do niego podłączyć końcówki bananowe lub gołe przewody, jednak zaciski bardzo łatwo się ukręcają. Do gniazda od wewnątrz przymocowana jest płytka z kondensatorami rozdzielająca sygnał do głośników.
Na płytce widoczne jest puste miejsce na cewkę do filtra głośników niskotonowych. Zapewne cięcie kosztów.
Tabliczka znamionowa z nieprawdziwymi danymi:
Schemat połączeń:
Takie połączenie powoduje spadek impedancji do 2Ω:
Obowiązkowa modyfikacja nr. 1: połączyć głośniki niskotonowe szeregowo zamiast równolegle. Spowoduje to wzrost impedancji do „ludzkich” wartości. Połączenie szeregowe sugeruje sama impedancja głośników niskotonowych wynosząca 4Ω w stosunku do 8Ω pozostałych głośników.
Odsłuch i pomiary.
Impedancje poszczególnych głośników (po modyfikacjach opisanych poniżej). Pomiar poza obudową:
Charakterystyki częstotliwościowe poszczególnych głośników (przed modyfikacjami). Wyraźnie widać rezonanse przy 400Hz, 1,2kHz i 3,5kHz:
Niebieski – niskotonowe,
zielony – średniotonowy,
czerwony – kopułka.
Rezonans głośników niskotonowych przy 3,5kHz powstaje na centralnej nakładce przeciwpyłowej! Wystarczy nakleić na nią kawałek plasteliny i rezonans znika (modyfikacja nr. 2).
Docelowo zamiast plasteliny można nakleić bardziej elegancki kawałek maty bitumicznej:
Jeden z głośników niskotonowych posiadał również inną wadę - zbyt krótki przewód elastyczny łączący membranę i cewkę z zaciskami na koszu, który zatrzymywał membranę przy większym wychyleniu. Przewód musiałem rozlutować przy zacisku i pociągnąć w stronę membrany. Przewody te należy również delikatnie przełamać na całej długości pęsetą, ponieważ są nasiąknięte zastygłą pastą lutowniczą i są przez to sztywne.
Rezonans przy 400Hz wynika z konstrukcji głośnika średniotonowego. Jest to głośnik z zamkniętym koszem. Do tego jest bardzo szczelny. Membrany nie da się wcisnąć w głąb ponieważ trzyma ją poduszka powietrzna, a nie resor.
Drastyczna modyfikacja nr. 3 polega na wycięciu otworów w koszu głośnika średniotonowego i uczynienie go głośnikiem z koszem otwartym. Otwory wyciąłem szlifierką kątową (cięcia poziome) i mini tarczą na wiertarce (cięcia pionowe). Przed cięciem dobrze jest obwinąć magnes taśmą malarską, gdyż przykleją się do niego opiłki powstałe podczas cięcia kosza. Taśma malarska pozwala potem łatwo je usunąć. Po prostu odklejamy taśmę wraz z opiłkami.
Komora będzie skośna, co jest korzystne akustycznie. Powstanie objętość około 5l. Na zdjęciu widoczne dodatkowe wzmocnienia górnej ścianki kolumny. Widok przez otwór średniotonowego.
Pomiar średniotonowego w jego oddzielnej komorze wytłumionej watą poliestrową: W zakresie 500Hz do 3kHz mamy płaską charakterystykę. „Górka” przy 4kHz też nam się przyda do sklejenia charakterystyk z głośnikiem wysokotonowym, który ma w tym miejscu „dolinę”.
Warto zwrócić też uwagę na naprężenie elastycznych przewodów idących od konektora na koszu do membrany (cewki). Niektóre przewody są naprężone i nie pozwalają na swobodny ruch membrany, Trzeba je odlutować od konektora i trochę poluzować. Można je również trochę powyginać aby stały się bardziej elastyczne, gdyż po lutowaniu są przesiąknięte topnikiem i sztywne.
Rezonans przy 1,2kHz pochodzi z głośnika wysokotonowego i możemy go usunąć jedynie poprzez zastosowanie filtra elektrycznego górnoprzepustowego o większej stromości. Głośnik wysokotonowy jest najsłabszym ogniwem całego zestawu. Polecam rozebrać go i złożyć dokładniej niż w fabryce. Tutaj należy posłużyć się sprzętem do pomiarów akustycznych. Membrana tego głośnika zamocowana jest na plastikowym elemencie z konektorami. Ma on dwa otwory centrujące cewkę w szczelinie magnesu. Niestety membrana jest niestarannie wklejona i wchodzi krzywo do szczeliny. Otwory centrujące można ostrożnie powiększyć, tak aby można było przesuwać cewkę w szczelinie. Ja dodatkowo podgrzałem brzeg membrany lutownicą ustawioną na niską temperaturę w celu jego uplastycznienia i wypoziomowania cewki głębiej w szczelinie magnesu. Dodatkowo wymieniłem kawałek gąbki przyklejony na magnesie pod membraną na kawałek waty bawełnianej o takich samych wymiarach. Wata nie starzeje się i nie kruszy (modyfikacja nr. 4).
Plastikowy front głośnika wysokotonowego przyciąłem piłką włosową, tak aby mieścił się w przeznaczone dla niego wyfrezowanie w obudowie. Wywierciłem nowe otwory mocujące pod śruby w głośniku i obudowie.
Do całości zestawu proponuję zastosować nową zwrotnicę (modyfikacja nr. 5):
Teoretyczne charakterystyki poszczególnych gałęzi zwrotnicy i suma na pomarańczowo:
Zwrotnicę wykonałem na laminacie jednostronnym i przymocowałem śrubami do istniejącego gniazda głośnikowego.
Zwrotnica zamontowana w zmodyfikowanej obudowie. Ostatecznie osłonięta płatem waty poliestrowej.
Impedancja głośników z nową zwrotnicą w zmodyfikowanej obudowie:
Modyfikacja nr. 6 – wzmocnienie i wytłumienie obudowy.
Komora średniotonowego
Pusta komora
Ukośną przegrodę, taka jaką wydzieliłem opisaną powyżej komorę dla głośnika średniotonowego, zamontowałem też na spodzie obudowy, aby uczynić ją wewnątrz niesymetryczną. Ta przegroda również tworzy komorę, ale niewykorzystaną.
Ścianki obudowy wzmocniłem kantówką sosnową 10x30mm według takiego schematu:
Kwadraty ze znakiem X oznaczają miejsca mocowania rozpórek pomiędzy bocznymi ścianami (kantówka 20x20mm). Te rozpórki należy zamontować po wyklejeniu wnętrza matą bitumiczną i filcem, bo w przeciwnym wypadku będą przeszkadzać. Trzeba zostawić miejsca czystego drewna do klejenia, nie malować ich lakierobejcą.
Kantówkę przykleiłem białym klejem do drewna. Dociskałem używając ciężarków, ścisków bądź tymczasowych rozpórek.
Następnie pomalowałem całe wnętrze lakierobejcą. Pozwala to na trwalsze przyklejenie maty bitumicznej, którą wykleiłem powstałe kształty.
Następnie na matę bitumiczną przykleiłem butaprenem filc „poroso”. Dodatkowo przybiłem każdy kawałek kilkoma zszywaczami tapicerskimi.
Cała mozaika:
Kosze głośników niskotonowych i średniotonowego okleiłem matą bitumiczną, która stanowi jednocześnie uszczelkę:
Końcowy pomiar charakterystyki częstotliwościowej:
Koszty modyfikacji wyniosły w 2019 roku:
Cewki:170zł,
kondensatory i rezystory: 10zł,
kabel: 4zł,
filc poroso 1,8 m2: 15zł, wata poliestrowa: 1zł,
mata bitumiczna samoprzylepna 2mm 13 arkuszy 50x25: 73zł,
klej: 15zł,
kantówka: 18zł,
lakierobejca: 15zł,
RAZEM: 321zł
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz